biz gideriz tersine...

kızımız 3 yaşında.
8-9 aylıktan itibaren kesinlikle biz doyurmadık, önce elleriyle, büyüdü kaşık çatal Allah ne verdiyse döke saça kendi yedi. Allahım mükemmel bir iş başardık ve mükemmel bir çocuk yetiştirdik.
5 aylıktan itibaren kendi odasında kendi yatağında uyuyor.du...Harikulade anne ve babayız. Kendimizle gurur duyuyoruz.
yaş oldu 3, biz doyuruyoruz-beraber uyuyoruz.
nasıl oldu nasıl bu hale geldik anlamadım.
ama çıldırma seviyesindeyim çünkü bu benim çocuğum değil. Bişi oldu. Parkta markta karıştı bu çocuk...
2 yaş sendromu eyvallah başımız üstüne ama bitti yani yaş 3 oldu, 2 bitti.
bitmiş olması lazım.
bunun 3. yaşında da mı vardı bu sendrom nağmeleri.
olduya-olmadıya, geldiye-gittiye, ota-boka, suya-sabuna ağlayan, vızırdayan, kendini oralardan buralara atan, değişik ilginç pedogojik açıdan incelenmesi gerekli bir çocuk olduk çıktık.
Allahım dedim biz de mi böyleydik, biz böyleysek neden benden 2 tane daha yaptılar. Belli ki değilmişiz ki yapmışlar yani...
kendi yatağında çok sıkılıyormuş, anacım bizim yatakta sen olduğunda pek sıkıcı oluyor diyeceğim diyemiyorum. kesinlikle yemek yemiyor, ya da kuş kadar besleniyor. son birkaç aydır böyleyiz.
başlarda dedik ki çalıştığımızın farkına vardı, nazlanıyor, özlüyor. Amanda aman...mık mık mık sevgi pıtırcığı davrandık falan, sonra geldi tepemize sıçtı ustam!
huzur dolu sakin bir yemek yemek, bir gece geçirmek çok uzaklarda kaldı...
instagramda kızımdan 10-15 gün büyük arkadaşımın çocuğu da benzer hallerdeymiş, evet biraz yatıştırdım kendimi ama bu değil yani, böyle olmamalı...
ben ne versem giymeli, önüne koyduğum tabağı bitirmeli, uykum geldi benim iyi geceler deyip uyumalı. Artık hayallerimi evler, tatiller, arabalar değil, bunlar süslüyor...
öpüyorum...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

aynı bokun laciverti...

Romantizmin doruklarında...

ciğerim delindi

Instagram